Dawka:
Opakowanie:
Ulotki Zemplar dla opakowania 5 ampułek (0,005 MG/1 ML).
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO, OZNAKOWANIE O PAKOWA Ń
I ULOTKA DLA PACJENTA CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Zemplar, 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
Zemplar, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań
2. SKŁAD JAKO ŚCIOWY I ILO ŚCIOWY
Zemplar, 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.
Każda ampułka (1 ml) zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.
Każda fiolka (1 ml) zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.
Zemplar, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań
Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
Każda ampułka (1 ml) zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
Każda ampułka (2 ml) zawiera 10 mikrogramów parykalcytolu.
Każda fiolka (1 ml) zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
Każda fiolka (2 ml) zawiera 10 mikrogramów parykalcytolu.
Substancje pomocnicze: etanol (20% v/v) i glikol propylenowy (30% v/v).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Roztwór do wstrzykiwań.
Przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny bez widocznych cząstek.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE 4.1 Wskazania do stosowania
Parykalcytol jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek poddawanych hemodializom w zapobieganiu i leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc..
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Produkt Zemplar, roztwór do wstrzykiwań podaje się przez dostęp naczyniowy utworzony w celu hemodializy.
Sposób podawania
Dorośli
1) Dawkę początkową należy obliczyć na podstawie początkowego stężenia parathormonu (PTH)
Dawkę początkową parykalcytolu oblicza się na podstawie następującego wzoru: dawka początkowa (w mikrogramach) = początkowe stężenie natywnego PTH w pmol/l LUB
i podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, nie częściej niż co drugi dzień w dowolnym momencie dializy.
Maksymalna dawka podawana bezpiecznie w badaniach klinicznych wynosiła do 40 mikrogramów.
2) Dostosowywanie dawki
Obecnie uważa się, że docelowy zakres stężeń PTH u poddawanych dializie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek nie powinien przekraczać 1,5 do 3 razy górnej granicy normy dla natywnego PTH (iPTH) u osób bez mocznicy, 15,9 do 31,8 pmol/l (150-300 pg/ml). Osiągnięcie odpowiednich fizjologicznych wartości docelowych wymaga dokładnego monitorowania i indywidualnego dostosowania dawki. W przypadku wystąpienia hiperkalcemii lub utrzymującego się zwiększonego skorygowanego iloczynu Ca x P powyżej 5,2 mmol2/l2 (65 mg2/dl2), dawkę należy zmniejszyć lub przerwać podawanie produktu do czasu powrotu do normy tych parametrów. Następnie należy wznowić podawanie parykalcytolu w mniejszej dawce. Może być konieczne zmniejszenie dawek, gdy stężenie PTH zmniejsza się w odpowiedzi na leczenie.
W tabeli poniżej podano wskazówki dotyczące dostosowywania dawki produktu:
Proponowane schematy dawkowania (Dawka dostosowywana co 2 do 4 tygodni)
Stężenie iPTH w stosunku do wartości początkowych
Dostosowanie dawki parykalcytolu
Bez zmian lub zwiększone
Zmniejszone o < 30%
Zwiększyć o 2 do 4 mikrogramów
Zmniejszone o ≥ 30%, ≤ 60% Nie zmieniać
Zmniejszone o > 60% iPTH < 15,9 pmol/l (150 pg/ml)
Zmniejszyć o 2 do 4 mikrogramów
Po ustaleniu dawki, stężenie wapnia i fosforanów w surowicy należy oznaczać co najmniej raz w miesiącu. Zaleca się oznaczanie stężenia natywnego PTH w surowicy co trzy miesiące. W okresie dostosowywania dawki parykalcytolu badania laboratoryjne należy wykonywać częściej.
Zaburzenia czynności wątroby
Stężenia niezwiązanego parykalcytolu u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są podobne do obserwowanych u zdrowych osób i w tej populacji pacjentów nie ma konieczności dostosowywania dawkowania. Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Stosowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat)
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Zemplar u dzieci. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci w wieku poniżej 5 lat. Aktualnie dostępne dane dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży, przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (> 65 lat)
Doświadczenie dotyczące stosowania parykalcytolu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych, uzyskane w badaniach III fazy, jest ograniczone. W badaniach tych nie zaobserwowano różnic w skuteczności lub bezpieczeństwie stosowania u pacjentów w wieku 65 lat i starszych, w porównaniu do młodszych pacjentów.
początkowe stężenie natywnego PTH w pg/ml 4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Objawy zatrucia witaminą D.
Hiperkalcemia.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadmierne zmniejszenie stężenia parathormonu może spowodować zwiększenie stężenia wapnia w surowicy i prowadzić do choroby metabolicznej kości. Osiągnięcie odpowiednich fizjologicznych wartości końcowych wymaga monitorowania pacjenta i indywidualnego dostosowania dawki.
W razie wystąpienia istotnej klinicznie hiperkalcemii, gdy pacjent otrzymuje wiążący fosforany preparat zawierający wapń, należy zmniejszyć dawkę lub przerwać podawanie wiążącego fosforany preparatu zawierającego wapń.
Hiperkalcemia, bez względu na przyczynę, nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy i dlatego należy zachować ostrożność, gdy glikozydy naparstnicy stosowane są jednocześnie z parykalcytolem (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania parykalcytolu z ketokonazolem (patrz punkt 4.5).
Produkt zawiera 20% (v/v) etanolu (alkoholu). Każda dawka może zawierać do 1,3 g etanolu.
Jest to szkodliwe dla pacjentów z chorobą alkoholową. Należy to także wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie wykonano badań interakcji parykalcytolu w postaci roztworu do wstrzykiwań. Wykonano jednak badanie interakcji między ketokonazolem i parykalcytolem w postaci kapsułek.
Jednocześnie z parykalcytolem nie należy przyjmować fosforanów i produktów leczniczych zawierających witaminę D i jej pochodne, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkalcemii i zwiększenia iloczynu Ca x P.
Duże dawki preparatów zawierających wapń lub tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko hiperkalcemii.
Nie należy przez dłuższy czas podawać preparatów zawierających glin (np. leki zobojętniające kwas solny w żołądku, związki wiążące fosforany) z produktami leczniczymi zawierającymi witaminę D, ponieważ może się zwiększyć stężenie glinu we krwi oraz wystąpić toksyczne działanie glinu na kości.
Jednocześnie z preparatami witaminy D nie należy przyjmować preparatów zawierających magnez (np. leki zobojętniające kwas solny w żołądku), ponieważ może wystąpić hipermagnezemia.
Ketokonazol jest znanym nieswoistym inhibitorem kilku izoenzymów cytochromu P450. Dostępne dane uzyskane in vivo oraz in vitro wskazują na możliwość interakcji ketokonazolu z enzymami, które odpowiadają za metabolizm parykalcytolu i innych analogów witaminy D. Należy zachować ostrożność podając ketokonazol z parykalcytolem (patrz punkt 4.4). Wpływ wielokrotnego podawania ketokonazolu w dawce 200 mg dwa razy na dobę przez 5 dni na farmakokinetykę parykalcytolu w postaci kapsułek badano u zdrowych osób. Stwierdzono niewielki wpływ na Cmax parykalcytolu oraz około dwukrotne zwiększenie AUC0-∞ parykalcytolu, gdy podawany był jednocześnie z ketokonazolem. Średni okres półtrwania parykalcytolu w obecności ketokonazolu wynosił
17 godzin, natomiast gdy podawano wyłącznie parykalcytol 9,8 godzin. Wyniki tego badania wskazują, że po doustnym podaniu parykalcytolu jest mało prawdopodobne, aby w wyniku interakcji z ketokonazolem AUC0-∞ parykalcytolu zwiększyło się więcej niż dwukrotnie.
Hiperkalcemia, bez względu na przyczynę, nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy i dlatego należy zachować ostrożność, gdy glikozydy naparstnicy stosowane są jednocześnie z parykalcytolem (patrz punkt 4.4).
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania parykalcytolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu Zemplar nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.
Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazały, że parykalcytol lub jego metabolity przenikają w niewielkich ilościach do mleka matki. Należy podjąć decyzję, czy kontynuować/przerwać karmienie piersią, czy kontynuować/przerwać leczenie parykalcytolem, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia parykalcytolem.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Zemplar wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Około 600 pacjentów leczono produktem Zemplar w badaniach klinicznych fazy II/III/IV. Ogółem, działania niepożądane zgłoszono u 6% pacjentów leczonych produktem Zemplar.
Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym z leczeniem produktem Zemplar była hiperkalcemia występująca u 4,7% pacjentów. Hiperkalcemia zależy od stopnia nadmiernego zmniejszenia stężenia PTH i można ją ograniczyć do minimum przez odpowiednie dostosowanie dawki produktu leczniczego.
Działania niepożądane, zarówno kliniczne, jak i stwierdzone w badaniach laboratoryjnych, o przynajmniej możliwym związku ze stosowaniem parykalcytolu, przedstawione są wg klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania. Stosuje się następujące kategorie częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów
Działania niepożądane Częstość występowania
Badania diagnostyczne Wydłużenie czasu krwawienia, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, nieprawidłowy wynik badania laboratoryjnego, zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często
Zaburzenia serca Zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, trzepotanie przedsionków
Niezbyt często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość, leukopenia, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy, zaburzenie smaku Często
Śpiączka, udar mózgowy, przemijający napad niedokrwienny, omdlenie, drgawki kloniczne mięśni, niedoczulica, parestezje, zawroty głowy
Niezbyt często
Zaburzenia oka Jaskra, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika Dolegliwości uszne Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Obrzęk płuc, astma, duszność, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często
Krwawienie z odbytnicy, zapalenie okrężnicy, biegunka, zapalenie żołądka, niestrawność, utrudnienie połykania, ból brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Niezbyt często Zaburzenia żołądka i jelit
Krwotok z przewodu pokarmowego Nieznana Świąd Często Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pęcherzowe zapalenie skóry, łysienie, nadmierne owłosienie, wysypka, nadmierna potliwość
Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów, sztywność stawów, ból pleców, drganie mięśni, ból mięśni
Niezbyt często
Niedoczynność przytarczyc Często Zaburzenia endokrynologiczne
Nadczynność przytarczyc Niezbyt często
Hiperkalcemia, hiperfosfatemia Często Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia, hipokalcemia, jadłowstręt
Niezbyt często
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Posocznica, zapalenie płuc, zakażenie, zapalenie gardła, zakażenie pochwy, grypa
Niezbyt często
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rak piersi Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zaburzenia chodu, obrzęki obwodowe, dolegliwości bólowe, ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, ból w klatce piersiowej, pogorszenie się stanu, astenia, złe samopoczucie, pragnienie
Niezbyt często Nadwrażliwość Niezbyt często Zaburzenia układu immunologicznego Obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka
Nieznana
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bóle piersi, zaburzenia erekcji
Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Stan splątania, stan majaczeniowy, depersonalizacja, pobudzenie psychoruchowe, bezsenność, nerwowość
Niezbyt często
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
4.9 Przedawkowanie
Nie zanotowano żadnego przypadku przedawkowania.
Przedawkowanie parykalcytolu może prowadzić do hiperkalcemii, hiperkalciurii, hiperfosfatemii i nadmiernego zahamowania wydzielania parathormonu (patrz punkt 4.4).
W przypadku przedawkowania, należy monitorować objawy podmiotowe i przedmiotowe hiperkalcemii (stężenie wapnia w surowicy) i informować o nich lekarza. Gdy to wskazane, należy zastosować odpowiednie leczenie.
Parykalcytol nie jest w istotnym stopniu usuwany drogą dializy. Leczenie pacjentów z istotną klinicznie hiperkalcemią polega na natychmiastowym zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia parykalcytolem oraz na stosowaniu diety o niskiej zawartości wapnia, odstawieniu preparatów uzupełniających wapń, uruchomieniu pacjenta, wyrównaniu zaburzeń równowagi płynów i elektrolitów, ocenie nieprawidłowości w zapisie EKG (niezwykle istotne u pacjentów otrzymujących glikozydy naparstnicy) oraz stosowaniu hemodializy lub dializy otrzewnowej z użyciem płynu dializacyjnego nie zawierającego wapnia, gdy jest to uzasadnione.
Gdy stężenie wapnia w surowicy powróci do prawidłowych wartości, można ponownie rozpocząć podawanie parykalcytolu w mniejszej dawce. W przypadku utrzymywania się znacznie podwyższonych stężeń wapnia w surowicy, można rozważyć zastosowanie różnych innych metod leczenia. Zalicza się do nich stosowanie leków takich jak fosforany i kortykosteroidy oraz środki wywołujące diurezę.
Zemplar, roztwór do wstrzykiwań zawiera 30% v/v glikolu propylenowego (substancja pomocnicza).
Informowano o pojedynczych przypadkach depresji ośrodkowego układu nerwowego, hemolizy i kwasicy mleczanowej w wyniku toksycznego działania glikolu propylenowego podawanego w dużych dawkach. Chociaż działań tych nie oczekuje się w związku ze stosowaniem produktu
Zemplar, ponieważ glikol propylenowy jest usuwany podczas dializy, należy uwzględnić ryzyko działania toksycznego w razie przedawkowania.
5. WŁAŚCIWO ŚCI FARMAKOLOGICZNE 5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwprzytarczycowe; kod ATC: H05BX02
Mechanizm działania
Parykalcytol jest syntetycznym analogiem kalcytriolu wykazującym biologiczną aktywność witaminy D, z modyfikacjami łańcucha bocznego (D2) i pierścienia A (19-nor). W przeciwieństwie do kalcytriolu, parykalcytol wybiórczo aktywuje receptory witaminy D (ang. vitamin D receptor - VDR).
Parykalcytol wybiórczo aktywuje VDR w przytarczycach, ale nie aktywuje VDR w jelicie i w mniejszym stopniu działa na resorpcję kości. Parykalcytol aktywuje również receptory wrażliwe na wapń (CaSR) w przytarczycach. W wyniku tego parykalcytol zmniejsza stężenie parathormonu (PTH) hamując proliferację w przytarczycach oraz zmniejszając syntezę i wydzielanie PTH z minimalnym wpływem na stężenia wapnia i fosforu. Parykalcytol może działać bezpośrednio na komórki kostne powodując utrzymanie objętości kości i zwiększając powierzchnię podlegającą mineralizacji. Korekta nieprawidłowego stężenia PTH wraz z normalizacją homeostazy wapnia i fosforu może zapobiegać metabolicznej chorobie kości związanej z przewlekłą chorobą nerek lub ją leczyć.
Dane kliniczne dotyczące stosowania u dzieci
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Zemplar badano w trwającym 12 tygodni randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym metodą podwójnie ślepej próby, w którym uczestniczyło 29 dzieci w wieku 5-19 lat ze schyłkową chorobą nerek, poddawanych hemodializom. Sześciu najmłodszych pacjentów leczonych produktem Zemplar w ramach badania było w wieku 5-12 lat. Początkowa dawka produktu Zemplar wynosiła 0,04 mikrograma/kg mc. trzy razy w tygodniu, gdy początkowe stężenie iPTH wynosiło mniej niż 500 pg/ml, lub 0,08 mikrograma/kg mc. trzy razy w tygodniu, gdy początkowe stężenie iPTH wynosiło ≥ 500 pg/ml.
Dawkę produktu Zemplar dostosowywano zwiększając ją o 0,04 mikrograma/kg mc., uwzględniając stężenia w surowicy iPTH i wapnia oraz wartość Ca x P. 67% pacjentów leczonych produktem Zemplar oraz 14% pacjentów otrzymujących placebo uczestniczyło w badaniu do jego zakończenia.
U 60% pacjentów w grupie otrzymującej produkt Zemplar stwierdzono dwukrotnie z rzędu zmniejszenie początkowego stężenia iPTH o 30% w porównaniu do 21% pacjentów w grupie otrzymującej placebo. U 71% pacjentów otrzymujących placebo przerwano udział w badaniu z powodu nadmiernego zwiększenia stężenia iPTH. U żadnego z pacjentów z grupy otrzymującej produkt Zemplar i z grupy otrzymującej placebo nie wystąpiła hiperkalcemia. Nie ma danych dotyczących pacjentów w wieku poniżej 5 lat.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja
Farmakokinetykę parykalcytolu badano u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (ang. chronic renal failure – CRF), wymagających hemodializy. Parykalcytol podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. W ciągu dwóch godzin po podaniu dawek wynoszących od 0,04 do 0,24 mikrograma/kg mc. stężenie parykalcytolu szybko się zmniejszało. Następnie stężenie parykalcytolu zmniejszało się w sposób logarytmiczno-liniowy, a średni okres półtrwania wynosił około 15 godzin. Po wielokrotnym podaniu nie obserwowano kumulacji parykalcytolu.
Biotransformacja
W moczu i kale wykryto kilka nieznanych metabolitów, przy czym w moczu nie wykryto parykalcytolu. Metabolity nie zostały scharakteryzowane ani zidentyfikowane. Łącznie metabolity te stanowiły 51% radioaktywności w moczu i 59% radioaktywności w kale
Właściwości farmakokinetyczne parykalcytolu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (dawka 0,24 µg/kg mc.) Parametr N Wartości (średnia ± SD)
Cmax (5 minut po szybkim wstrzyknięciu)
6 1 850 ± 664 (pg/ml) AUC0-∞ 5 27 382 ± 8 230 (pg•h/ml)
Cl 5 0,72 ± 0,24 (l/h) VSS 5 6 ± 2 (l)
Eliminacja
U zdrowych osób, którym podano pojedynczą dawkę 0,16 mikrograma/kg mc. 3H-parykalcytolu w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (n=4), radioaktywność stwierdzona w osoczu pochodziła z substancji macierzystej. Główną drogą eliminacji parykalcytolu było wydalanie z żółcią. W kale oznaczono 74% dawki radioaktywnej, a w moczu jedynie 16%.
Szczególne populacje pacjentów
Płeć, rasa i wiek: U badanych dorosłych pacjentów nie stwierdzono różnic we właściwościach farmakokinetycznych związanych z wiekiem lub płcią. Nie stwierdzono różnic w farmakokinetyce w zależności od rasy.
Zaburzenia czynności wątroby: Stężenia niezwiązanego parykalcytolu u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są podobne do obserwowanych u zdrowych osób i dlatego u tych pacjentów nie jest konieczna zmiana dawkowania. Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania produktu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach toksyczności u gryzoni i psów po podaniu wielokrotnym istotne działania były na ogół przypisywane kalcemicznej aktywności parykalcytolu. Do działań, które nie były wyraźnie związane z hiperkalcemią, zaliczono zmniejszenie liczby białych krwinek i zanik grasicy u psów, oraz zmienione wartości kaolinowo-kefalinowego czasu krzepnięcia (zwiększone u psów, zmniejszone u szczurów). Zmian w liczbie białych krwinek nie obserwowano w badaniach klinicznych parykalcytolu.
Parykalcytol nie wpływał na płodność u szczurów, nie było także dowodów na występowanie działania teratogennego u szczurów lub królików. Duże dawki innych preparatów witaminy D podawane zwierzętom w okresie ciąży powodowały powstawanie ciężkich wad rozwojowych u płodów. U szczurów wykazano, że parykalcytol podawany w dawkach toksycznych dla matek, wpływał na zdolność do życia płodów oraz przyczyniał się do istotnego zwiększenia okołourodzeniowej i pourodzeniowej śmiertelności noworodków.
Nie wykazano potencjalnego działania genotoksycznego parykalcytolu w zestawie badań in vitro i in vivo.
Badania działania rakotwórczego, przeprowadzone na gryzoniach, nie wskazywały na szczególne zagrożenie dla ludzi.
Podawane dawki i (lub) narażenie układowe na parykalcytol były nieco większe niż dawki lecznicze lub lecznicze stężenie w organizmie.
6 DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Etanol
Glikol propylenowy
Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności.
Glikol propylenowy wchodzi w interakcje z heparyną i neutralizuje jej działanie. Produkt Zemplar roztwór do wstrzykiwań zawiera glikol propylenowy jako substancję pomocniczą i dlatego należy go podawać przez inny dostęp niż heparynę.
6.3 Okres ważności 2 lata.
Po otwarciu, natychmiast zużyć.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Zemplar, 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
Każda ampułka z bezbarwnego szkła (typu I) zawiera 1 ml roztworu do wstrzykiwań.
Każda fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) zawiera 1 ml roztworu do wstrzykiwań.
Dostępne opakowanie produktu Zemplar:
5 ampułek po 1 ml roztworu do wstrzykiwań, w tekturowym pudełku, 5 fiolek po 1 ml roztworu do wstrzykiwań, w tekturowym pudełku.
Zemplar, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań
Każda ampułka ze szkła bezbarwnego (typ I) zawiera 1 ml lub 2 ml roztworu do wstrzykiwań.
Każda fiolka ze szkła bezbarwnego (typ I) zawiera 1 ml lub 2 ml roztworu do wstrzykiwań.
Produkt Zemplar dostarczany jest w następujących opakowaniach: opakowanie zawierające 5 ampułek po 1 ml roztworu do wstrzykiwań, opakowanie zawierające 5 ampułek po 2 ml roztworu do wstrzykiwań, opakowanie zawierające 5 fiolek po 1 ml roztworu do wstrzykiwań, opakowanie zawierające 5 fiolek po 2 ml roztworu do wstrzykiwań.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania
Produkty lecznicze do stosowania pozajelitowego należy przed podaniem dokładnie obejrzeć, aby wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny.
Wyłącznie do jednorazowego użytku.
Wszystkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJ ĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU AbbVie Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZEN IE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁU ŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 15 grudnia 2004
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 18 sierpnia 2008
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZ ĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 10/2015 OZNAKOWANIE OPAKOWA Ń Zemplar 2 mikrogramy/ml roztwór do wstrzykiwa ń INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWN ĘTRZNYCH PUDEŁKO TEKTUROWE ( ampułki i fiolki)
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zemplar 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
2. ZAWARTO ŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ
Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.
Każda ampułka (1 ml) zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.
Każda fiolka (1 ml) zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.
3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH
Etanol (20% v/v)
Glikol propylenowy
Woda do wstrzykiwań
Dodatkowe informacje znajdują się w ulotce.
4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTO ŚĆ OPAKOWANIA
Roztwór do wstrzykiwań
5 ampułek po 1 ml
5 fiolek po 1 ml
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA
Podanie dożylne
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystany roztwór wyrzucić.
6. OSTRZEŻENIE DOTYCZ ĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOST ĘPNYM DLA DZIECI
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE
8. TERMIN WA ŻNOŚCI
Termin ważności (EXP)
9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA
10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZ ĄCE USUWANIA NIEZU ŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZ ĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JE ŚLI WŁA ŚCIWE
11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO AbbVie Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa
12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
13. NUMER SERII
Nr serii (Lot)
14. OGÓLNA KATEGORIA DOST ĘPNOŚCI
Rp - lek wydawany na receptę.
15. INSTRUKCJA UŻYCIA
16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAIILLE’A zemplar 2 mcg/ml MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWA NIACH BEZPOŚREDNICH ETYKIETA NA AMPUŁK Ę I FIOK Ę
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA Zemplar 2 mcg/ml do wstrzykiwań
2. SPOSÓB PODAWANIA
3. TERMIN WA ŻNOŚCI EXP
4. NUMER SERII
Lot
5. ZAWARTO ŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY< OBJ ĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK
2 mcg/1 ml
6. INNE OZNAKOWANIE OPAKOWA Ń Zemplar 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWN ĘTRZNYCH PUDEŁKO TEKTUROWE (ampułki i fiolki)
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zemplar 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań
2. ZAWARTO ŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ
Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
Każda ampułka (1 ml) zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
Każda ampułka (2 ml) zawiera 10 mikrogramów parykalcytolu.
Każda fiolka (1 ml) zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
Każda fiolka (2 ml) zawiera 10 mikrogramów parykalcytolu.
3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH
Etanol (20% v/v)
Glikol propylenowy
Woda do wstrzykiwań
Dodatkowe informacje znajdują się w ulotce.
4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTO ŚĆ OPAKOWANIA
Roztwór do wstrzykiwań
5 ampułek po 1 ml
5 ampułek po 2 ml
5 fiolek po 1 ml
5 fiolek po 2 ml
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA
Podanie dożylne
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Wyłacznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystany roztwór wyrzucić.
6. OSTRZEŻENIE DOTYCZ ĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOST ĘPNYM DLA DZIECI
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE
8. TERMIN WA ŻNOŚCI
Termin ważności (EXP)
9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA
10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZ ĄCE USUWANIA NIEZU ŻYTEGO PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZ ĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JE ŚLI WŁA ŚCIWE
11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Podmiot odpowiedzialny AbbVie Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa
12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr: 11163
13. NUMER SERII
Nr serii (Lot)
14. OGÓLNA KATEGORIA DOST ĘPNOŚCI
Rp - lek wydawany na receptę.
15. INSTRUKCJA UŻYCIA
16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A zemplar 5 mcg/ml MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWA NIACH BEZPOŚREDNICH ETYKIETA NA AMPUŁK Ę I FIOLK Ę
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA Zemplar 5 mcg/ml do wstrzykiwań
2. SPOSÓB PODAWANIA
3. TERMIN WA ŻNOŚCI EXP
4. NUMER SERII
Lot
5. ZAWARTO ŚĆ OPAKOWANIA Z PODANIEM MASY, OBJ ĘTOŚCI LUB LICZBY JEDNOSTEK
5 mcg/1 ml
10 mcg/2 ml
6. INNE
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika
Zemplar, 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.
1. Co to jest lek Zemplar i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zemplar
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Zemplar
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Zemplar jest syntetycznym analogiem aktywnej postaci witaminy D. Lek jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu zwiększonego stężenia parathormonu we krwi u osób z niewydolnością nerek, poddawanych leczeniu przy użyciu tzw. „sztucznej nerki” (hemodializa). Duże stężenia parathormonu mogą być spowodowane małym stężeniem „aktywnej” postaci witaminy D u pacjentów z niewydolnością nerek.
Aktywna postać witaminy D jest potrzebna dla prawidłowej czynności wielu tkanek organizmu, w tym nerek i kości.
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, , nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Zemplar lub zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Jest szczególnie ważne, aby pacjent poinformował lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków:
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Zemplar z jedzeniem i piciem Lek Zemplar może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Nie wiadomo czy stosowanie tego leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią jest bezpieczne. Lek może być podany dopiero po omówieniu tego zagadnienia z lekarzem, który pomoże pacjentce podjąć właściwą decyzję.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Nie badano wpływu leku Zemplar na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
U pacjentów przyjmujących lek Zemplar nastąpić może obniżenie zdolności bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub obsługiwania ciężkich urządzeń mechanicznych. Lek Zemplar może powodować zawroty głowy, uczucie osłabienia i (lub) senność.
W przypadku wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Ten lek zawiera 20 % (v/v) etanolu (alkoholu). Każda dawka może zawierać do 1,3 g etanolu. Jest to szkodliwe dla pacjentów z chorobą alkoholową. Należy to także wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.
Na podstawie wyników badań laboratoryjnych lekarz prowadzący ustali odpowiednią dawkę początkową. Po rozpoczęciu stosowania leku Zemplar dawka ta może zostać zmieniona w zależności od wyników regularnie wykonywanych badań laboratoryjnych. Na podstawie wyników tych badań, lekarz ustali dawkę leku Zemplar odpowiednią dla pacjenta.
W czasie hemodializy lek Zemplar będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek będzie podawany przez cewnik (dostęp naczyniowy) używany do podłączenia pacjenta do dializatora. Nie będzie potrzebne wykonanie zastrzyku, ponieważ lek Zemplar zostanie podany bezpośrednio do cewnika używanego podczas hemodializy. Lek Zemplar nie będzie podawany częściej niż co drugi dzień i nie więcej niż trzy razy w tygodniu.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zemplar
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zemplar może spowodować zwiększenie stężenia wapnia (we krwi i moczu) i fosforanów we krwi, co może wymagać leczenia. Ponadto, zbyt duże dawki leku Zemplar mogą zmniejszyć stężenie parathormonu.
Objawy, jakie mogą pojawić się wkrótce po przyjęciu zbyt dużej dawki leku Zemplar:
Objawy, jakie mogą wystąpić, jeśli zbyt duża dawka leku Zemplar przyjmowana jest przez dłuższy okres:
Składnikiem leku Zemplar jest glikol propylenowy (substancja pomocnicza), który stanowi 30% jego objętości. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zatrucia związane z przyjęciem dużych dawek glikolu propylenowego. Nie należy się tego spodziewać u pacjentów poddawanych zabiegom hemodializy, ponieważ glikol propylenowy jest usuwany z krwi podczas dializy.
Jeżeli badanie krwi wykaże duże stężenie wapnia po przyjęciu leku Zemplar, lekarz zastosuje odpowiednie leczenie w celu przywrócenia prawidłowego stężenia wapnia. Gdy stężenie powróci do prawidłowych wartości, pacjent może otrzymać lek Zemplar w mniejszej dawce.
Lekarz będzie kontrolował stężenie wapnia we krwi. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej objawów należy natychmiast powiadomić lekarza.
Jak każdy lek, lek Zemplar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W wyniku stosowania leku Zemplar obserwowano różne reakcje alergiczne. Uwaga: W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z wymienionych poniżej objawów niepożądanych, należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę:
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych należy powiadomić lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę:
Najczęściej występujące działania niepożądane (u co najmniej 1 na 100 pacjentów):
Niezbyt częste działania niepożądane (u co najmniej 1 na 1 000 pacjentów):
skurcze mięśni w kończynach górnych i dolnych, nawet podczas snu
Niektórych z wymienionych wyżej objawów pacjent nie będzie w stanie stwierdzić sam, jeśli nie uzyska o nich informacji od lekarza.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, niewymienione w tej ulotce należy natychmiast powiadomić lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Lek Zemplar należy podać natychmiast po otwarciu.
Nie należy stosować leku Zemplar po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie stosować leku Zemplar, jeśli widoczne są cząstki lub nastąpiła zmiana barwy roztworu.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Zemplar
Jak wygląda lek Zemplar i co zawiera opakowanie Lek Zemplar roztwór do wstrzykiwań jest wodnym, przezroczystym, bezbarwnym roztworem bez widocznych cząstek. Jest dostarczany w opakowaniu zawierającym 5 szklanych ampułek po 1 ml lub 5 szklanych fiolek po 1 ml.
Podmiot odpowiedzialny AbbVie Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa
Tel.: +48 22 372 78 00
Wytwórca ampułek: AbbVie S.r.l.
S.R. 148 Pontina km 52 snc
04011 Campoverde di Aprilia (LT)
Włochy
Wytwórca fiolek: AbbVie S.r.l.
S.R. 148 Pontina km 52 snc
04011 Campoverde di Aprilia (LT)
Włochy AbbVie Deutschland GmbH &Co. KG
Knollstrasse
67061 Ludwigshafen
Niemcy
Data zatwierdzenia ulotki: 10/2015
Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego
Zemplar, 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
Przygotowanie leku do stosowania Lek Zemplar 2 mikrogramy/ml roztwór do wstrzykiwań przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Tak jak w przypadku wszystkich leków podawanych w postaci iniekcji, rozcieńczony roztwór, należy przed podaniem dokładnie obejrzeć, aby wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu.
Niezgodności farmaceutyczne
Glikol propylenowy wchodzi w interakcje z heparyną i neutralizuje jej działanie. Lek Zemplar roztwór do wstrzykiwań zawiera glikol propylenowy jako substancję pomocniczą i dlatego należy go podawać przez inny dostęp niż heparynę.
Tego leku nie wolno mieszać z innymi lekami.
Warunki przechowywania i okres ważności
Leki do stosowania pozajelitowego należy przed podaniem dokładnie obejrzeć, aby wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Okres ważności: 2 lata.
Dawkowanie i sposób podawania Lek Zemplar, roztwór do wstrzykiwań podaje się przez dostęp naczyniowy utworzony w celu hemodializy.
Dorośli 1) Dawkę początkową należy obliczyć na podstawie początkowego stężenia parathormonu (PTH).
Dawkę początkową parykalcytolu oblicza się na podstawie następującego wzoru: dawka początkowa (w mikrogramach) = LUB
i podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym nie częściej niż co drugi dzień w dowolnym momencie dializy.
Maksymalna dawka podawana bezpiecznie w badaniach klinicznych wynosiła do 40 mikrogramów.
2) Dostosowywanie dawki
Obecnie uważa się, że docelowy zakres stężeń PTH u poddawanych dializie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek nie powinien przekraczać 1,5 do 3 razy górnej granicy normy dla natywnego PTH (iPTH) u osób bez mocznicy, 15,9 do 31,8 pmol/l (150-300 pg/ml). Osiągnięcie odpowiednich fizjologicznych wartości docelowych wymaga dokładnego monitorowania i indywidualnego dostosowania dawki. W przypadku wystąpienia hiperkalcemii lub utrzymującego się zwiększonego skorygowanego iloczynu Ca x P powyżej 5,2 mmol2/l2 (65 mg2/dl2), dawkę należy zmniejszyć lub przerwać podawanie leku do czasu powrotu do normy tych parametrów. Następnie należy wznowić podawanie parykalcytolu w mniejszej dawce. Może być konieczne zmniejszenie dawek, gdy stężenie PTH zmniejsza się w odpowiedzi na leczenie.
W tabeli poniżej podano wskazówki dotyczące dostosowywania dawki leku:
Proponowane schematy dawkowania (Dawka dostosowywana co 2 do 4 tygodni)
Stężenie iPTH w stosunku do wartości początkowych
Dostosowanie dawki parykalcytolu
Bez zmian lub zwiększone
Zmniejszone o < 30%
Zwiększyć o 2 do 4 mikrogramów
Zmniejszone o ≥ 30%, ≤ 60% Nie zmieniać
Zmniejszone o > 60% iPTH < 15,9 pmol/l (150 pg/ml)
Zmniejszyć o 2 do 4 mikrogramów początkowe stężenie natywnego PTH w pmol/l początkowe stężenie natywnego PTH w pg/ml
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika
Zemplar, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań
Paricalcitolum __________________________________________________________________________________
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.
1. Co to jest lek Zemplar i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zemplar
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Zemplar
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Zemplar jest syntetycznym analogiem aktywnej postaci witaminy D. Lek jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu zwiększonego stężenia parathormonu we krwi u osób z niewydolnością nerek poddawanych leczeniu przy użyciu tzw. „sztucznej nerki” (hemodializa). Duże stężenia parathormonu mogą być spowodowane małym stężeniem „aktywnej” postaci witaminy D u pacjentów z niewydolnością nerek.
Aktywna postać witaminy D jest potrzebna dla prawidłowej czynności wielu tkanek organizmu, w tym nerek i kości.
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które wydawane są bez recepty.
Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Zemplar lub zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych. Jest szczególnie ważne, aby pacjent poinformował lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków:
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Zemplar z jedzeniem i piciem Lek Zemplar może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Nie wiadomo czy stosowanie tego leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią jest bezpieczne. Lek może być podany dopiero po omówieniu tego zagadnienia z lekarzem, który pomoże pacjentce podjąć właściwą decyzję.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Nie badano wpływu leku Zemplar na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów przyjmujących lek Zemplar nastąpić może obniżenie zdolności bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub obsługiwania ciężkich urządzeń mechanicznych. Lek Zemplar może powodować zawroty głowy, uczucie osłabienia i (lub) senność.
W przypadku wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Ten lek zawiera 20% (v/v) etanolu (alkoholu). Każda dawka może zawierać do 1,3 g etanolu. Jest to szkodliwe dla pacjentów z chorobą alkoholową. Należy to także wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.
Na podstawie wyników badań laboratoryjnych lekarz prowadzący ustali odpowiednią dawkę początkową. Po rozpoczęciu stosowania leku Zemplar dawka ta może zostać zmieniona w zależności od wyników regularnie wykonywanych badań laboratoryjnych. Na podstawie wyników tych badań, lekarz ustali dawkę leku Zemplar odpowiednią dla pacjenta.
W czasie hemodializy lek Zemplar będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek będzie podawany przez cewnik (dostęp naczyniowy) używany do podłączenia pacjenta do dializatora. Nie będzie potrzebne wykonanie zastrzyku, ponieważ lek Zemplar zostanie podany bezpośrednio do cewnika używanego podczas hemodializy. Lek Zemplar nie będzie podawany częściej niż co drugi dzień i nie więcej niż trzy razy w tygodniu.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zemplar
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zemplar może spowodować zwiększenie stężenia wapnia (we krwi i moczu) i fosforanów we krwi, co może wymagać leczenia. Ponadto, zbyt duże dawki leku Zemplar mogą zmniejszyć stężenie parathormonu.
Objawy, jakie mogą pojawić się wkrótce po przyjęciu zbyt dużej dawki leku Zemplar:
Objawy, jakie mogą wystąpić, jeśli zbyt duża dawka leku Zemplar przyjmowana jest przez dłuższy okres:
Składnikiem leku Zemplar jest glikol propylenowy (substancja pomocnicza), który stanowi 30% jego objętości. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zatrucia związane z przyjęciem dużych dawek glikolu propylenowego. Nie należy się tego spodziewać u pacjentów poddawanych zabiegom hemodializy, ponieważ glikol propylenowy jest usuwany z krwi podczas dializy.
Jeżeli badanie krwi wykaże duże stężenie wapnia po przyjęciu leku Zemplar, lekarz zastosuje odpowiednie leczenie w celu przywrócenia prawidłowego stężenia wapnia. Gdy stężenie powróci do prawidłowych wartości, pacjent może otrzymać lek Zemplar w mniejszej dawce.
Lekarz będzie kontrolował stężenie wapnia we krwi. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej objawów należy natychmiast powiadomić lekarza.
Jak każdy lek, lek Zemplar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W wyniku stosowania leku Zemplar obserwowano różne reakcje alergiczne.
Uwaga. W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z wymienionych poniżej objawów niepożądanych, należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę:
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych działań niepożądanych należy powiadomić lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę:
Najczęściej występujące działania niepożądane (u co najmniej 1 na 100 pacjentów):
Niezbyt częste działania niepożądane (u co najmniej 1 na 1 000 pacjentów):
utrata masy ciała; zgaga; biegunka i bóle żołądka; zaparcia; krwawienie z odbytnicy
Niektórych z wymienionych wyżej objawów pacjent nie będzie w stanie stwierdzić sam, jeśli nie uzyska o nich informacji od lekarza.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, nie wymienione w tej ulotce, należy natychmiast powiadomić lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Lek Zemplar należy podać natychmiast po otwarciu.
Nie stosować leku Zemplar po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie stosować leku Zemplar, jeśli widoczne są cząstki lub nastąpiła zmiana barwy roztworu.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Zemplar
Jak wygląda lek Zemplar i co zawiera opakowanie Lek Zemplar roztwór do wstrzykiwań jest wodnym, przezroczystym, bezbarwnym roztworem, bez widocznych cząstek. Jest dostarczany w opakowaniach zawierających 5 szklanych ampułek po 1 ml lub 2 ml lub 5 szklanych fiolek po 1 ml lub 2 ml.
Podmiot odpowiedzialny AbbVie Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa
Tel.: +48 22 372 78 00
Wytwórca ampułek: AbbVie S.r.l.
S.R. 148 Pontina Km 52 SNC
04011 Campoverde di Aprilia (LT)
Włochy
Wytwórca fiolek: AbbVie S.r.l.
S.R. 148 Pontina Km 52 SNC
04011 Campoverde di Aprilia (LT)
Włochy AbbVie Deutschland GmbH &Co. KG
Knollstrasse
67061 Ludwigshafen
Niemcy
Data zatwierdzenia ulotki: 10/2015
Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego
Zemplar, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań
Przygotowanie leku do stosowania Lek Zemplar, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Tak jak w przypadku wszystkich leków podawanych w postaci iniekcji, rozcieńczony roztwór, należy przed podaniem dokładnie obejrzeć, aby wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu.
Niezgodności farmaceutyczne
Glikol propylenowy wchodzi w interakcje z heparyną i neutralizuje jej działanie. Lek Zemplar roztwór do wstrzykiwań zawiera glikol propylenowy jako substancję pomocniczą i dlatego należy go podawać przez inny dostęp niż heparynę.
Tego leku nie wolno mieszać z innymi lekami.
Warunki przechowywania i okres ważności
Leki do stosowania pozajelitowego należy przed podaniem dokładnie obejrzeć, aby wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Okres ważności: 2 lata.
Dawkowanie i sposób podawania Lek Zemplar, roztwór do wstrzykiwań podaje się przez dostęp naczyniowy utworzony w celu hemodializy.
Dorośli 1) Dawkę początkową należy obliczyć na podstawie początkowego stężenia parathormonu (PTH).
Dawkę początkową parykalcytolu oblicza się na podstawie następującego wzoru: dawka początkowa (w mikrogramach) = LUB
i podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym nie częściej niż co drugi dzień w dowolnym momencie dializy.
Maksymalna dawka podawana bezpiecznie w badaniach klinicznych wynosiła do 40 mikrogramów.
2) Dostosowywanie dawki
Obecnie uważa się, że docelowy zakres stężeń PTH u poddawanych dializie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek nie powinien przekraczać 1,5 do 3 razy górnej granicy normy dla natywnego PTH (iPTH) u osób bez mocznicy, 15,9 do 31,8 pmol/l (150-300 pg/ml). Osiągnięcie odpowiednich fizjologicznych wartości docelowych wymaga dokładnego monitorowania i indywidualnego dostosowania dawki. W przypadku wystąpienia hiperkalcemii lub utrzymującego się zwiększonego skorygowanego iloczynu Ca x P powyżej 5,2 mmol2/l2 (65 mg2/dl2), dawkę należy zmniejszyć lub przerwać podawanie leku do powrotu do normy tych parametrów. Następnie należy wznowić podawanie parykalcytolu w mniejszej dawce. Może być konieczne zmniejszenie dawek, gdy stężenie PTH zmniejsza się w odpowiedzi na leczenie.
W tabeli poniżej podano wskazówki dotyczące dostosowywania dawki leku:
Proponowane schematy dawkowania (Dawka dostosowywana co 2 do 4 tygodni)
Stężenie iPTH w stosunku do wartości początkowych
Dostosowanie dawki parykalcytolu
Bez zmian lub zwiększone
Zmniejszone o < 30%
Zwiększyć o 2 do 4 mikrogramów
Zmniejszone o ≥ 30%, ≤ 60% Nie zmieniać
Zmniejszone o > 60% iPTH < 15,9 pmol/l (150 pg/ml)
Zmniejszyć o 2 do 4 mikrogramów początkowe stężenie natywnego PTH w pmol/l początkowe stężenie natywnego PTH w pg/ml